Smokebreath

Smokebreath is een grote rookgrijze kater met een dikke pels en amberkleurige ogen

Persoonlijkheid
[No-nonsense] De blik in zijn ogen, kan menige jonge kat al het zwijgen opleggen. Deze kater straalt uit dat hij geen nonsens tolereert met zijn hele houding. Hij kan dan ook goed chagrijnig worden als hij vindt dat zijn tijd verspild wordt.

[Beleefd] Ondanks dat deze kater soms chagrijnig kan ogen en onbenaderbaar, is hij toch heel erg beleefd naar zijn clangenoten. Ondanks dat hij met deze (Soms kille) beleefdheid rondkomt, kun je soms aan zijn ogen zien dat dit echter ook enkel beleefdheid is. Deze kater zal zijn beleefdheid echter laten vallen als hij geïrriteerd of boos raakt.

[Bitter] Smokebreath is behoorlijk bitter richting Starclan en naar zijn clan. Dit kun je dan ook aan zijn gedrag merken. Hij zal snel wrok koesteren jegens anderen die heel erg gelukkig zijn, al zal hij dat niet snel laten merken, mede dankzij zijn beleefdheid. Hij is veel kwijt geraakt in zijn leven en dat kan je dan ook aan hem merken.

[Opmerkzaam] Smokebreath is heel erg opmerkzaam en heeft een goed geheugen. Hij zal de meeste dingen dan ook onthouden met redelijk goede precisie. Iets wat hij ook goed opmerkt, is de schoonheid van poezen, iets wat hij nu hij een medicine cat is geworden goed aan banden moet leggen, tot zijn eigen grote irritatie.

[Romantisch] Ondanks dat hij nu een Medicine Cat is, is Smokebreath een best romantische kater rond poezen als hij zichzelf laat gaan. Nu hij in zijn rol moet blijven, is deze kant door hem aan de kant geschoven. Als hij meer lak gaat krijgen aan de regels, zal hij dit echter niet langer meer doen...

Als Kitten
Op een koude bladkaalnacht, vervulde een schreeuw het Shadowclan gebied. Vlakbij de bevroren meertjes, lag een poes in het door vorst verdorde gras, kronkelend en kermend van de pijn. Ze moest wachtend op haar partner, die in paniek naar het kamp was gerend. Haar kittens waren te vroeg gekomen en het was onverwacht toen ze tijdens haar wandeling aangevallen werd door de weeën. Al vlug kwam de medicine cat met een bundel kruiden aan en werd ze voorbereid op het baren van kittens. Braambladeren, een dikke stok om op te bijten. De omstandigheden waren alles behalve prettig, een kille bladkaal nacht waarin de wind door je pels snijdt. Maar het kon niet anders, ze kon niet meer verplaatst worden. Uiteindelijk werden er drie jongen geboren, twee katertjes en een poesje. De eerste kater was grijsblauw met wit, een pels lang en pluizig. Het tweede kitten, het poesje, was wit als de bladkaal sneeuw en was dood geboren. Het laatste katertje, klein van formaat, was een donkergrijs katertje. De ouders hadden het zwaar met het verlies van hun dochter, maar voor nu was het een kwestie van de kittens veilig naar de nursery brengen.

Eenmaal veilig in de nursery aangeland, kregen de kittens namen. Het grijsblauwe katertje kreeg de naam Mosskit en het rookkleurige katertje de naam Smokekit. En daar begint het echte verhaal. Smokekit's eerste manen gingen in een wervelwind voorbij. Hij groeide en werd zich langzaam steeds meer bewust van de wereld om zich heen, die zich naar zijn ervaring steeds verder uitbreidde. Eerst de nursery, met de andere kittens, vervolgens het kamp en hierna nog buiten het kamp. Maar dit laatste aspect liet hem enkel gissen, aangezien hij het kamp niet uit mocht. Dit hield hem echter niet tegen. Dit katertje bleek namelijk een talent te hebben om in de problemen te komen, of het nou de warriors den inglippen, of de kruiden in de medicine cat den in de war te schoppen, of anderen voor de voeten te lopen. Dit katertje kon het allemaal. Waarschijnlijk was het dan ook een verademing voor het kamp dat hij en zijn broertje Mosskit eindelijk apprentice werden.

Als Apprentice
De apprentice leeftijd viel ietwat... tegen. Hij had verwacht dat het veel en veel meer lol was, het was echter bitter hard werken. De leader had hem als een probleemgeval herkend en was dus dan ook van plan om hem eens goed in het gareel te krijgen. Hij had een hele strenge mentor gekregen, waarmee riante ruzies geen uitzondering waren. Zijn mentor heette Bittervoice en die naam had zijn mentor niet voor niks. Haar stem was zelden vriendelijk en ook nauwelijks vol van complimenten. Ze had altijd wel iets aan te merken op zijn jachtpositie en dat soort dingen. Hier kon de kater niet zo heel erg goed tegen. Vooral omdat zijn broer een hele makkelijke mentor had gekregen, die wel heel erg veel complimentjes gaf.

Over de helft van zijn apprentice leeftijd kreeg hij een groeispurt, hij groeide hier zijn broertje voorbij. Hij merkte ook op dat zijn talenten en technieken ver boven die van zijn broertje lagen en besefte zich dat dit misschien wel kwam omdat zijn mentor zo streng was. Dus ondanks dat hij een hekel had aan zijn mentor, leerde hij wel om een goede Warrior te zijn, iets waar hij ook met grote begeerte naar streefde. Hij was dan ook een enorme streber, iemand die altijd de beste wilde zijn. En dan vooral beter dan zijn broer. Hij kon er namelijk niet tegen als zijn broer ergens beter in was dan hij. En andersom gold dat ook. Dit zorgde er echter voor dat de twee broers uiteindelijk een gigantische ruzie kregen, wat een kloof creëerde die nooit meer helemaal zou helen. Ze raakten slaags en Bittervoice moest ze met geweld uit elkaar trekken. Hierdoor heeft Smokepaw ook een halve maan vast gezeten in het kamp, zijn eerste gathering gemist en ook een achterstand opgelopen in zijn training. Voor zijn broer gold hetzelfde, al nam zijn mentor hem zo nu en dan alsnog het kamp uit.

Maar ook in een ander opzicht nam Smokepaw's leven een nieuwe wending aan. Hij werd verliefd Snowpaw, en dan ook tot over zijn oren. Hij werd verliefd op het kleine en fijn gebouwd poesje. Zijn broer zag hier veel kansen voor om hem te treiteren en Snowpaw praatte ook niet veel met hem, maar Smokepaw liet zich niet ontmoedigen en hield vol. Af en toe haar mosnest vervangen, of een mooie bloem voor haar achterlaten. Hij ontpopte zich tot een werkelijke romanticus en Snowpaw kon dit uiteindelijk ook niet meer negeren. Uiteindelijk, aan het eind van zijn apprentice tijd, begon dan ook een daadwerkelijke relatie met Snowpaw, iets wat hij nog steeds één van de gelukkigste tijden uit zijn hele leven noemt.

Als Warrior
De kater werd uiteindelijk een Warrior samen met Mosspaw en Snowpaw. Snowpaw werd Snowflurry, en Mosspaw werd Mossrock. Hijzelf? Hij kreeg de naam Smokebreath uitgereikt, een naam die hij droeg met trots. Kort hierna werd hij ook partners met Snowflurry, iets waar hij zich ook erg gelukkig mee prees. Kittens moest hij echter nog niet aan denken, dat kon zijn hoofd nog niet aan. Hij vond de verantwoordelijkheid hiervoor nogal eng. Zijn partner vond dit erg jammer, maar begreep het en gaf hem hiervoor de tijd. Ze hield immers van hem en kon ook wel wachten. Ze hadden immers toch nog hun hele leven?

Maar Smokebreath's karakter begon zich langzaam verder te ontwikkelen. Hij werd ambitieus, erg ambitieus en met zijn grote talenten werd dit erg gevaarlijk. Hij kon er niet tegen verslagen te worden, dit beschouwde hij als vernederend en iets onmogelijks. Gebeurde dit dan ook, kon hij erg chagrijnig worden en gaan mokken. Alleen met veel chantage en zoete woordjes van Snowflurry's kant, kon hij hier redelijk vlug uitgehaald worden. Het werd echter steeds erger over de manen, bijna angstaanjagend. Zijn ambities groeiden en groeiden, en eigenlijk kon hij zichzelf wel zien als een leider. Smokestar, leader van Shadowclan. Toen dit idee zich uiteindelijk in zijn hoofd gevestigd had, kon niemand het er meer uitpraten. En de kater was hier zo serieus over, dat het Snowflurry eigenlijk wel een beetje beangstigde... Ze zei hier echter niets over, goede hoop hebbende dat er niks zou gebeuren en dat hij wel weer bij zou draaien.

Niets was echter minder waar. In een border gevecht met een enkele Windclan kat, werd Smokebreath tegen de grond aan gedrukt, vast gepind door de sterke klauwen van de Windclan aanvaller. De twee katers waren slaags geraakt nadat Smokebreath een kikker over de grens had gejaagd en hem alsnog gedood had. Dat hij hier tegen de grond aan gedrukt zat terwijl er een Windclan kater in zijn gezicht zat te spuwen, schoot hem echter in het verkeerde keelgat. In een vlaag van woede wist hij zich los te worstelen en de kater onder zijn massieve lijf vast te klemmen. Hij hield echter niet op toen de kater zich los wilde wurmen, hij hield ook niet op toen de kater om genade gilde... Nee, hij hield pas op toen de kater doodstil lag, net zo stil als zijn niet meer kloppende hart. Tot zijn grote weerzin zag Smokebreath wat hij gedaan had en vluchtte hij weg, de Starclan als hun enige getuigen achterlatende.

Maar ondanks dat Starclan over het algemeen stille getuigen zijn, bleven ze dit keer niet zo zeer. Nee, ze waren bezorgd dat deze kater naar de macht streefde, een kater die krachtig was, driftig en werkelijk alles deed voor macht. Ze besloten hem te straffen voor zijn daden, hem alles te laten verliezen en hem vast te binden aan een plek waar hij zijn vechterstalenten niet meer zou kunnen gebruiken. Ze zouden hem vastbinden aan een leven van kruiden en van dromen. Al vlug kreeg de Shadowclan medicine cat een beeld terwijl ze door het kamp liep, een beeld waarbij ze elke ademstoot als een rookwolkje naar buiten zag komen. Adem van rook, breaths of smoke. Zijzelf werd er ook niet ouder op en het werd tijd dat ze een apprentice nam. Ze nam dus ook aan dat Starclan bedoelde dat ze de warrior als een apprentice moest nemen. Bijna tegelijkertijd kreeg Smokebreath een droom waarin Starclan hem riep vanuit de verte, maar hij hen niet kon verstaan. Panisch van angst vertelde hij dit aan de medicine cat, die hieruit concludeerde dat ze gelijk had. Smokebreath zou een medicine cat worden.

Als Medicine Cat Apprentice
Tegen zijn zin in en tot zijn grote verbijstering, werd hij al vlug een medicine cat apprentice. Hoe erg hij ook tegensputterde, hoe erg hij ook weigerde, het besluit van de medicine cat stond vast. Ook de leader, die de ambities van de kater heus niet gemist had, was het eens met dit besluit. Smokebreath kon zijn ambities en dromen letterlijk in duigen zien vallen. Maar er was nog iets wat hij vreselijk erg vond. Snowflurry besloot hem te verlaten, medicine cats mochten immers geen partners hebben en Snowflurry was altijd zeer loyaal geweest naar de code. Dit was het laatste strootje voor Smokebreath. Hij stopte met vechten tegen Starclan's wil. Het ergste vond hij nog wel, dat hij alleen nog maar van een afstand naar zijn voormalige partner kon kijken. Ze ontweek hem, zelf ook verward met de gang van zaken.

Hierna, tot grote opluchting van veel katten, ging Smokebreath een ware karakterwijziging door. Hij werd minder ambitieus en stiller, ondanks dat hij nog steeds bitter was met deze plotselinge wending van zijn leven. Hij werd beleefder en rustiger, niet meer zo driftig. En ondanks dat hij niet blij was met dit hoofdstuk van zijn leven, bleek hij toch wel een redelijk goede medicine cat te zijn. Oké, hij leerde het niet zo snel als een gemiddelde medicine cat apprentice, maar hij leerde wel. Maar ondanks zijn stille hoop, kwam het met Snowflurry niet meer goed. Met zijn broer kwam hij tot een... ongemakkelijke verstandshouding. Ze spraken elkaar nauwelijks, maar konden elkaar tenminste wel weer luchten. Zelfs zijn broer kon zien dat dit heel moeilijk voor hem was. Uiteindelijk stierf zijn nieuwe mentor en stond hij voor een nieuwe taak, het in zijn eentje zorgen voor de hele clan... En hier begint zijn verhaal pas echt.